Luchtvervuiling wordt voor een aanzienlijk deel veroorzaakt door het wegverkeer. Elk jaar verslinden we meer kilometers,
rijden we ons vast in files en zetten we het milieu onder druk. Natuurlijk hebben we allemaal "grondige" redenen om de auto te nemen. Maar ondertussen
zorgt de luchtvervuiling wel voor
allerlei problemen aan de luchtwegen, zowel bij kinderen als bij volwassenen.
Het is natuurlijk makkelijk om de zwarte piet door te schuiven naar iemand anders en zelf te blijven vervuilen. In 2005 ben ik daarom begonnen
met een experiment: fietsen naar het werk. Ik
startte met een
elektrische fiets, maar al snel werd het een gewone fiets.
Bovenaan deze pagina vind je mijn
fietsdagboeken.
Akkoord, fietsen vergt concentratie en voorzichtigheid. Je bent een zwakke
weggebruiker en dat wordt in het verkeer genadeloos afgestraft. Altijd dus defensief
rijden, met fluovestje en 's nachts een heleboel verlichting (LEDjes op
oplaadbare batterijen). Vooraan flitsen er 14 LEDlampjes, achteraan 16 , ik ben een echte kerstboom. Ik ben ondertussen al tweemaal
gevallen. Fietsers krijgen immers geen biljartvlakke wegen, maar zeer hobbelige paden, soms veel te smal, vol putten, oneffenheden
en te hoge borduren, en als extraatje nog eens veel zwerfvuil.
Maar toch blijf ik fietsen. In weer en wind. Zo vaak regent het trouwens niet
in België. De winterkou is best te harden. En op het werk hebben ze goede
douches.
Terug naar beginpagina