Tweeten

Fietsdagboek 2017


(12 april 2017) Ik doe nu al meer dan 10 jaar bijna al mijn woon-werkverkeer met de fiets, een gewone stadsfiets. En met plezier stel ik vast dat de voorbije jaren meer en meer mensen de voordelen van de fiets ontdekken: goedkoop, gezond, goed voor het milieu en vooral, plezant.


Gaandeweg ondek je dan dat je de fiets ook op andere momenten kan gebruiken: om boodschappen te doen, naar de bibliotheek te gaan, uit te waaien, de streek te verkennen, nieuwe oorden te ontdekken.


Ik had vorig jaar al een stuk van de Vennbahn-fietsroute gedaan, meerbepaald het stuk tussen Trois Vierges (Groothertogdom Luxemburg) en Raeren. Vandaag wil ik de rest van de route fietsen. Maar dat doe ik (haast traditiegetrouw) met een grote aanloop.


Voor dag en dauw (om 5.20 uur om precies te zijn) vertrek ik thuis voor een fietsrit (op spierkracht, geen elektrische fiets) naar Mechelen. Daar aangekomen gaat de fiets op de trein tot in Diest. Treinticket vooraf gekocht met de makkelijke app van de NMBS. Onderweg bereid ik de radio-weerberichten voor Radio 1 en MNM voor. Zij zullen me bellen op mijn GSM tijdens de fietstocht. Het aangename aan het nuttige koppelen, noemen ze dat. Leve het mobiele internet!


Gauw nog een boterhammetje eten op de trein en dan ben ik in Diest. Bij het uitstappen vraagt de vriendelijke treinconducteur nog een selfie. Jammer genoeg vergeet ik hem wat rosgeld te vragen voor de rospot-actie van Iedereen tegen Kanker ;-)


Tijd voor het avontuur! Mijn route heb ik heel goed voorbereid via www.brouter.de. Diest als vertrekplaats is natuurlijk niet toevallig: er staat vandaag een stevige zuidwestelijke wind, dus het grootste deel van mijn trip zal ik wind mee hebben. Via het provinciedomein De halve maan ben ik al gauw aan het Schulensmeer Een mens kent zijn eigen land niet: dit is een prachtig natuurgebied.


Via Kermt fiets ik vrij snel (enfin, voor mijn doen dan toch) naar Hasselt. Dan volg ik even de Demer. Hier in Limburg hebben ze prachtige fietspaden. Men prijst de provincie aan als fietsparadijs, en ik moet ze gelijk geven: het is puur genieten.


Ik passeer langs Munsterbilzen, volg even het Albertkanaal en ter hoogte van Veldwezelt steek ik de grens over. Hallo Nederland, hallo Maastricht! De voormalige Sint-Lambertuskerk trekt mijn aandacht. Nu ligt er een laboratorium onder de kerk. De tijden veranderen...


Ik steek de Maas over en geniet van het prachtige panorama. Vervolgens is het even zoeken omdat nogal wat wegen zijn afgesloten voor fietsers. Maar met mijn fiets-GPS is dat natuurlijk geen probleem. En zo sta ik in geen tijd in het Geuldal. Met langs de ene kant geheimzinnige mergelgrotten en aan de andere kant bossen en weiden. Ook heel veel monumenten, o.a. het kasteel Schaloen en de Wilhelminatoren. Dit is (nog maar eens) een stukje Nederland dat ik totaal niet ken... De regio Valkenburg is echt een aanrader.




Ondertussen begint de weg wel aardig op en af te gaan. Vooral vanaf Mechelen (jawel, in Nederland is er ook een Mechelen) wordt het pittig. In Vaals, het laatste stadje voor de Duitse grens kan ik me nog net in de allerkleinste versnelling naar boven hijsen/hijgen.






Maar dan... daar is Aken! Hier heb ik lang van gedroomd en nu is het zover. Als een keizer rij ik naar de Dom. In het derde leerjaar moesten we indertijd allemaal de handtekening van Karel de Grote overtekenen. Daarom alleen al herbergt de Dom van Aken voor mij heel veel geschiedenis. Op de Grote Markt van Aken zie ik trouwens een winkel van modeltreintjes (o.a. Märklin - nog meer persoonlijke geschiedenis).


Heel snel vind ik het begin van de Vennbahn-route. Vroeger was dat een spoorlijn die Aken verbond met het noorden van Luxemburg, bedoeld om steenkool te vervoeren. De treinen zijn verdwenen, maar Europa heeft van het spoor een fietspad gemaakt. Treinen kunnen geen grote hellingen aan. Fietsers als ik evenmin. En dus is dit zonder twijfel een toeristisch hoogtepunt.


Zonder het te merken, ga je de hoogte in. De meeste dorpen passeer je hoog en droog op een viaduct, terwijl helemaal beneden een beekje stroomt. Een kerktoren doet pogingen om tot aan je voeten te komen, maar dat lukt niet: je bent in de zevende hemel.




Af en toe kom je nog overblijfselen van de oude lijn tegen: sporen, wagons, treinen, signalen. Alles is perfect aangeduid. Op geregelde afstanden staan er zitbanken met vuilbakken. Leve de natuur. Dit is heerlijk.


Veel te snel komt Raeren in zicht. Ik verlaat de Vennbahn en krijg onmiddellijk een strakke zuidwester cadeau. Ook al knalt de weg soms keihard omlaag, ik moet toch bijtrappen. En de hellingen zijn moordend. Uiteindelijk arriveer ik in Eupen en zie de trein net voor mijn neus vertrekken. Dan maar een uurtje wachten. Gelukkig heb ik voldoende boterhammen, drank en koekjes bij!


De nieuwe trein staat voortdurend stil. Ik mis dus mijn aansluiting in Leuven. Uiteindelijk arriveer ik in Mechelen en moet dan nog 13 km tegenwind naar huis fietsen. Rond 21.30 uur ben ik thuis. Moe en voldaan. Dit was 156 km genieten.




(5 maart 2017) Het was ruim anderhalf jaar geleden dat ik nog eens een week vakantie had... maar nu is het dan toch eindelijk gelukt. Met de krokusvakantie zijn we een week gaan uitwaaien in Nieuwpoort.


OK, het weer was niet meteen ideaal. Maar compleet uitgeregende dagen zijn in België op één hand te tellen. En dus was ik heel blij dat ik de plooifiets had meegenomen. VRT-collega's hadden me al dikwijls gezegd dat zo'n plooifiets ideaal is. Ze hadden gelijk. Ik heb deze week de volledige Belgische kust gedaan, van De Panne tot Knokke.


De prachtige site www.fietsnet.be laat je soms fietsen op de dijk of vlak langs de kust (bvb. tussen Middelkerke en Oostende - wel opletten voor zandophopingen). Soms verzeil je in prachtige duingebieden, met als hoogtepunt de Hoge Blekker (33 meter) in Koksijde.


De mooiste ontdekkingen deed ik vlak àchter de kust, in de Polders. Weg van alle commercie vind je hier complete rust met heerlijke landschappen, beken en bruggetjes, vergeten dorpskernen met lyrische namen en zelfs enkele bossen. Een mens moet echt niet naar het buitenland gaan om te genieten van een supervakantie.


En als de zuidwester te fel opspeelt, neem je gewoon de kusttram. Voor de belachelijke prijs van 3 euro kan je met de plooifiets van Knokke naar Adinkerke. ;-)


Tijdens de krokusvakantie had ik eindelijk de tijd om mijn fietsstatistieken voor 2016 wat te verfijnen. Zoals jullie weten, noteer ik bij alle fietstochten hoeveel het heeft geregend. In 2016 zat ik 838 uur op de fiets, goed voor 13.280 km fietsplezier. Het regende gedurende bijna 52 uur, dat is omgerekend 6,2% van de tijd.


In totaal ging het om 521 fietstochten. Er viel regen op 76 fietstochten, dat is iets minder dan 15%. Slechts 17 van de 76 fietstochten was er regen van start tot finish. Of om het anders te zeggen: ongeveer 3% van mijn fietstochten vielen helemaal in het water.


Het lijken opmerkelijke cijfers... maar in feite weten klimatologen dit al heel lang: het regent niet vaak in België. Er zijn weliswaar veel dagen met regen in België, maar op heel veel regendagen zijn er lange droge periodes. Een fietser wordt in België niet zo vaak nat.







(15 februari 2017) Natuurlijk ben ik de voorbije weken ijverig blijven fietsen. Een oude heupblessure speelt wat op, maar voorlopig zonder veel erg.


De winterprikjes met negatieve temperaturen heb ik zonder moeite verteerd. Als je de juiste kledij draagt (lees: niet te veel), is de kou best te harden. Ik experimenteerde ook met elektrisch verwarmde handschoenen, maar dat bleek geen succes. Het duurt veel te lang om die "ovenwanten" rond de handvaten van je stuur te krijgen. Beste resultaten verkrijg ik met een paar dikke handschoenen en daarover een stevig paar wanten. De mobiliteit van je vingers vermindert dan wel wat.


En ik heb een tweede fiets gekocht: een plooifiets, of (zoals de Nederlanders zeggen) een vouwfiets. Ik heb gekozen voor Brompton: erg duur, maar echt wel degelijk en zeer compact. De combinatie trein-plooifiets is ronduit geweldig. En als ik dan eens met de auto onderweg ben, zit de plooifiets altijd in de koffer. Voor mij geen gezoek naar parkeerplaatsen, geen dure parkeertickets: ik parkeer de auto gratis aan de rand van de stad, en met de plooifiets ben ik heel snel ter plaatse.


Naast het gewone woon-werkverkeer heb ik nog verschillende uitstapjes gemaakt. Fietsen in de winter: leuk, voordelig en gezond.






(4 januari 2017) Heel blij dat ik vandaag heb kunnen fietsen. De regen heb ik er met plezier bijgenomen. Met de juiste kledij is regen trouwens geen probleem.




(2 januari 2017) Zoals verwacht is afgelopen nacht een regen- een sneeuwzone van de kust naar de Ardennen getrokken. Ik had gehoopt om vanochtend al van wat opklaringen te kunnen profiteren en toch nog met de fiets naar het werk te gaan.


Maar dat is dus niet gelukt. Ik heb me enkele meter buiten gewaagd met mijn stalen ros. En vastgesteld dat de weg herschapen was in een glanzende ijsbaan. In het verleden ben ik al eens onderuit gegaan op een spekglad jaagpad. En één keer is echt wel genoeg.


Vandaag heb ik dus heel veel trappen gedaan op VRT, kwestie van toch een beetje te trainen. Als je gewoon bent van quasi alle dagen te fietsen, is het echt wel balen. Een mens heeft de indruk dat ie binnen de kortste keren helemaal vastroest.


Vannacht is er opnieuw vrieskou. Ik hoop dat de weerman morgen beter nieuws heeft voor mij ;-)





Terug naar vorig menu

Statistieken:
Online: 40
Vandaag: 1.561
Laatste week: 13.632
Pagina's: 23.910.295
sinds 15 aug 2010